Sommige momenten lijken klein terwijl ze gebeuren, tot je later beseft: hier veranderde alles.
De eerste keer dat je je hond ontmoet, is zo’n moment.
Voor ons was dat de eerste ontmoeting met André: Een klein, schattig hoopje kleinkees dat heel fragiel en kwetsbaar in ons armen gelegd werd.
En we wisten meteen: dit is niet zomaar een dier, dit is familie.
Die eerste ontmoeting is geen praktische stap in een aankoopproces, het is het begin van een relatie.
In mijn werk als hondenfotograaf hoor ik dit verhaal bijna bij elke klant terugkomen.
En opvallend: iedereen herinnert het zich.
Niet de datum van aankoop, niet het weer die dag, maar wél: waar de hondjes zaten, hoe hun hond naar hen keek, wat ze voelden en waarom ze kozen voor dát hondje.
Die eerste ontmoeting is eigenlijk het begin van een relatie.
De start van een verhaal dat jaren zal duren.
Want vanaf die dag verandert er iets, ookal kan je de hond misschien niet onmiddellijk mee naar huis nemen, je begint je stilaan aan te passen:
Je planning.
Je huis.
Je routines.
Je bereid je voor op een nieuw gezinslid, iemand die altijd blij is als je thuiskomt, naast je komt liggen zonder woorden, je troost zonder te begrijpen waarom, je leven stiller en voller tegelijk maakt.
Alles begon daar, bij die eerste ontmoeting. En die eerste ontmoeting is de basis van de mooiste, unieke connectie tussen honden en baasjes.
Onze eerste ontmoeting met André was wanneer hij nog maar 22 dagen oud was. We hadden ons vorig hondje Fons net verloren en kozen ervoor om een nieuwe pup te zoeken. We kwamen toen bij de fokker van André terecht, een heel betrouwbare, hondvriendelijke fokker van dwerg- en kleinkeesjes.
Het nestje van André bestond maar uit 2 pupjes, een reutje en een teefje. Dat is niet abnormaal bij kleinkeesjes, die hebben vaker kleine nestjes.
Toen we op 22 april voor de eerste keer mochten gaan kijken naar ons pupje, waren we onmiddellijk verliefd. Dat kleine schattige snoetje, nog heel slaperig in onze armen.
Op dat moment hebben wij ook direct beslist dat we voor het reutje wilden gaan, je voelt direct welk hondje mee moet, ookal is het nog zo klein.
Na deze eerste ontmoeting zijn we André nog eens mogen gaan bezoeken op 14 mei, om hem uiteindelijk mee naar huis te mogen nemen op 3 juni.
En daar begon ons verhaal, een verhaal van veel wandelingen, knuffels, foto’s, uitstapjes en de allermooiste herinneringen.